مسأله 1971 - مستحب است زكات گاو وگوسفند وشتر را به فقير هاى آبرومند بدهد ودر دادن زكات ، خويشان خود را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير آنان وكساني را كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگرى بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد . مسأله 1972 - بهتر است زكات را آشكارا وصدقه مستحبى را مخفى بدهند . مسأله 1973 - اگر در شهر كسى كه مى خواهد زكات بدهد مستحقي نباشد ونتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، وچنانچه اميد نداشته باشد كه بعدا مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر ببرد وبه مصرف زكات برساند ومى تواند مخارج بردن به آن شهر را از زكات بردارد واگر زكات تلف شود ضامن نيست . مسأله 1974 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا نشود ، مى تواند زكات را به شهر ديگر ببرد . ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد واگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر آنكه به امر حاكم شرع برده باشد . مسأله 1975 - اجرت وزن كردن وپيمانه نمودن گندم وجو وكشمش وخرمايى را كه براي زكات مى دهد با خود اوست . مسأله 1976 - كسى كه 2 مثقال و 15 نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است بنا بر احتياط واجب بايد كمتر از 2 مثقال و 15 نخود نقره به يك فقير ندهد واگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد وقيمت آن به 2 مثقال و 15 نخود نقره برسد مى تواند به يك فقير كمتر از آن بدهد ولى بهتر است كه به يك فقير كمتر از آن ندهد . مسأله 1977 - مكروه است انسان از مستحق در خواست كند كه زكاتى را كه از أو گرفته به أو بفروشد ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آنكه به قيمت رساند كسى كه زكات را به أو داده در خريدن آن بر ديگران مقدم